Token

Een token is een artefact, een digitale representatie van een (deel van een) product of dienst uit de menselijke wereld. Over het algemeen is een token iets wat een waarde vertegenwoordigt. Voordeel van het gebruik van tokens is dat transport, omverpakken en opslag veel eenvoudiger, sneller en veiliger plaatsvinden. Een token kun je opdelen en is schaalbaar te organiseren met behoud van flexibiliteit. Tokens worden vaak gebruikt in relatie tot blockchain. Een token heeft meestal geen eigen blockchain en draait op een andere blockchain zoals Ethereum. Tokens hebben een specifiek doel en zijn makkelijker te ontwikkelen dan cryptocurrencies, omdat ze geen eigen blockchain nodig hebben. Tokens kennen ook een aantal standaarden. Een bekend voorbeeld en een veelgebruikte token is de ERC20 van Ethereum. Een interactie- of transactietoken is meer bedoeld als representatie van een asset. Een payment token (coin) daarentegen is een token met de eigenschappen van geld: medium of exchange, fungibel (volledig vervang- of inwisselbaar), deelbaar, gecontroleerde of gelimiteerde uitgifte. Voor het doel van dit boek maak ik onderscheid in de volgende service tokens: interactie-, transactie en payment token.

Interactietoken (informatietoken) Dit is een zogenaamde ‘one-way, only-ones and not-reciprocal’ token. De token kan maar één kant op (van aanbieder naar vrager), wordt eenmalig gebruikt en er wordt geen tegenprestatie verwacht. Deze token wordt gebruikt om bijvoorbeeld een antwoord op een vraag te krijgen, informatie in te winnen of een claim te verifiëren. Hiervoor wordt eerst een datasubset gemaakt uit één van de vier databanken met inlog-, mens-, middelen- en transactiegegevens. Een interactietoken bevat bijvoorbeeld de attributen om een adressticker te printen: voornaam, tussenvoegsel, achternaam, straatnaam, huisnummer, postcode en plaatsnaam.

Transactietoken (asset token) Dit is een zogenaamde ‘one-way, only-ones and reciprocal’ token. De token kan maar één kant op (van aanbieder naar vrager), wordt eenmalig gebruikt en er wordt wel een tegenprestatie verwacht (de payment token). Een voorbeeld van een transactietoken is een cursustoken die wordt aangemaakt zodra een opleidingsinstituut een cursus aanbiedt. Als deze cursus plaats biedt voor tien cursisten, worden er tien tokens aangemaakt. Zodra de cursus geleverd is (‘proof of done’) stroomt de cursustoken van opleider naar cursist en de payment token van cursist naar opleider.

Payment token (coin) Een coin is letterlijk een muntje en kan gebruikt worden als betaalmiddel. Een specifieke vorm is een digital coin en specifieke vorm hiervan is een cryptocurrency. Deze hebben een eigen blockchain (denk aan Bitcoin, Monero en Ether). Deze coins kunnen uitgegeven, verzonden, ontvangen en bewaard worden. In Nederland hebben cryptocurrencies juridisch gezien wel de status van ruilmiddel, maar het is geen geld (wettelijk betaalmiddel). Coins hebben meestal wel dezelfde functies als geld: ze zijn fungibel, deelbaar, draagbaar en hebben een beperkt aanbod. Normaal gesproken worden digital coins gebruikt om dingen te betalen, maar er zijn uitzonderingen. Zo heeft Ether alle attributen van een munt maar biedt het ook aanvullende functies zoals het faciliteren van transacties binnen het Ethereum netwerk. Voor het doel van dit boek worden digital coins ook wel payment tokens genoemd. Naast coins zijn het ook nog tokens. Het belangrijkste onderscheid tussen tokens en coins is: dat de eerste een ander blockchain-platform nodig heeft om te werken. Veel tokens worden uitgegeven via het Ethereum netwerk.