DigitaleLopendeBand

Een digitale lopende band, eerder in de Weconomics boeken ook wel internet lopende band genoemd, in smalle zin is een geautomatiseerde aaneenschakeling van decentrale databases en dataverwerkers binnen een digitaal ecosysteem. De digitale lopende band in ruime zin is een organisatieconcept waarmee tegen minimale frictie een digitale waarde van aanbieder naar vrager stroomt. Daarbij wordt de eindwaarde (het eindproduct), meestal opgedeeld in een aantal onderdelen (‘bill of materials’), die door middel van een instructie samengesteld worden zodat een eindproduct tot stand komt. De digitale waarde kan ook een antwoord op een vraag, of bevestiging van een claim zijn. Zo kan een hypotheekaanvraag uit tientallen deelvragen bestaan. Een instructie (bijvoorbeeld in de vorm van een smartcontract), zal verschillende productiefaciliteiten aandoen om een antwoord op de vraag te krijgen: kunnen we deze aanvrager wel of geen hypotheek verstrekken? Een digitale lopende band komt tot stand doordat een blockchain (inclusief een oracle), rijke data creëert welke met behulp van datalogistiek (integrale datastroom van begin tot eind) gebruikt worden op een eindproduct te produceren en te distribueren naar de eindklant. Je kunt een digitale lopende band ook zien als een verzameling concepten en technologieën zoals ‘internet of things’, blockchain (met bijvoorbeeld ‘self-sovereign identity’ en ‘zero knowledge proof’) en ‘artificial intelligence’. Binnen Weconomics gebruiken we meestal het begrip digitale lopende band, soms ‘digitale assemblagelijn’ en soms het Engelse ‘Digital Assembly Line’. Je zou de assemblagelijn kunnen zien als een uitbreiding van een lopende band die in oorsprong lineair werkt (denk aan de lopende band in kolenindustrie of slachthuizen), terwijl een assemblagelijn naast sequentiële ook parallelle processen en ‘if this then that’ routes aankan. Maar voor het doel van Weconomics wordt er geen onderscheid gemaakt tussen een lopende band en assemblagelijn.